Η start-up που συνδέεται με τον Τραμπ θέλει να βάλει ανθρωποειδή ρομπότ στον στρατό

Την ώρα που η Σίλικον Βάλεϊ επενδύει δισεκατομμύρια στην ανάπτυξη ανθρωποειδών ρομπότ για οικιακές εργασίες, αποθήκες και υπηρεσίες, μια νεοσύστατη εταιρεία από το Σαν Φρανσίσκο βλέπει τη συγκεκριμένη τεχνολογία σε ένα πολύ διαφορετικό πεδίο: τον πόλεμο.

Η Foundation Future Industries, εταιρεία ρομποτικής με δεσμούς με την οικογένεια Τραμπ, αναπτύσσει αυτόνομα ανθρωποειδή ρομπότ «διπλής χρήσης», τα οποία προορίζονται τόσο για βαριά βιομηχανικά περιβάλλοντα όσο και για στρατιωτικές εφαρμογές.

Σύμφωνα με το CNBC, οι πρώτες εκδόσεις των ρομπότ της εταιρείας έχουν ήδη σταλεί στην Ουκρανία, όπου δοκιμάζονται σε συνθήκες που θα μπορούσαν να προσομοιάζουν με μελλοντική χρήση σε εμπόλεμες ζώνες.

Από τα εργοστάσια στο πεδίο της μάχης

Ο διευθύνων σύμβουλος της Foundation, Sankaet Pathak, υποστηρίζει ότι η ανθρωποειδής ρομποτική δεν πρέπει να περιοριστεί σε εφαρμογές όπως το δίπλωμα ρούχων ή η εξυπηρέτηση πελατών. Αντιθέτως, θεωρεί ότι η τεχνολογία μπορεί να αναλάβει εργασίες που σήμερα εκτελούν άνθρωποι υπό επικίνδυνες ή και θανατηφόρες συνθήκες.

Όπως δήλωσε στο CNBC, η αντικατάσταση ανθρώπων σε επικίνδυνες αποστολές αποτελεί, κατά την άποψή του, μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές της ρομποτικής.

Η Foundation δραστηριοποιείται σε έναν κλάδο που γίνεται ολοένα πιο ανταγωνιστικός, καθώς μεγάλες και μικρότερες εταιρείες επιχειρούν να φέρουν τα ανθρωποειδή ρομπότ στην παραγωγή. Αυτό που διαφοροποιεί τη συγκεκριμένη start-up είναι ότι δεν αποφεύγει τη συζήτηση για στρατιωτικές χρήσεις. Αντίθετα, τις θέτει στο επίκεντρο της στρατηγικής της.

Οι δοκιμές στην Ουκρανία

Η εταιρεία απέκτησε διεθνή προσοχή όταν έστειλε δύο μονάδες Phantom MK-1 στην Ουκρανία για πιλοτική επίδειξη. Η ίδια περιέγραψε την κίνηση ως την πρώτη γνωστή ανάπτυξη ανθρωποειδών ρομπότ σε θέατρο πολέμου.

Οι δοκιμές, που σύμφωνα με την εταιρεία πραγματοποιούνται σε συνεργασία με Ουκρανούς αξιωματούχους και με υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης, επικεντρώνονται κυρίως σε αποστολές logistics σε επικίνδυνες περιοχές. Πρόκειται για εργασίες όπως η μεταφορά ή παραλαβή προμηθειών, οι οποίες συχνά εκθέτουν στρατιώτες σε άμεσο κίνδυνο.

Η Ουκρανία θεωρείται πλέον ένα από τα σημαντικότερα πεδία δοκιμών για νέες τεχνολογίες πολέμου, από drones με τεχνητή νοημοσύνη έως επίγεια ρομποτικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για μεταφορές στην πρώτη γραμμή.

Τα όρια του Phantom MK-1

Παρά τις φιλοδοξίες της Foundation, τα σημερινά ρομπότ της απέχουν πολύ από την εικόνα ενός «ρομπότ-στρατιώτη» επιστημονικής φαντασίας.

Το Phantom MK-1 μπορεί να μεταφέρει φορτίο περίπου 20 κιλών, ενώ εξακολουθεί να έχει περιορισμούς σε κρίσιμους τομείς όπως η αυτονομία της μπαταρίας, η αντοχή σε δύσκολες καιρικές συνθήκες και η μαζική επιχειρησιακή χρήση.

Η εταιρεία σχεδιάζει να στείλει στην Ουκρανία μια βελτιωμένη έκδοση, το Phantom 2, η οποία, σύμφωνα με τον Pathak, θα έχει μεγαλύτερες δυνατότητες και διπλάσια χωρητικότητα φορτίου σε σχέση με την πρώτη γενιά.

Το υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας αρνήθηκε να σχολιάσει στο CNBC, ενώ το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας δεν απάντησε σε σχετικό ερώτημα.

Τα συμβόλαια με την αμερικανική κυβέρνηση

Η Foundation φιλοδοξεί οι δοκιμές στην Ουκρανία να λειτουργήσουν ως γέφυρα για βαθύτερη συνεργασία με τον αμερικανικό στρατό.

Η εταιρεία έχει ήδη λάβει ερευνητικά συμβόλαια συνολικού ύψους 24 εκατ. δολαρίων από την αμερικανική κυβέρνηση. Τα προγράμματα αφορούν μελέτες σκοπιμότητας για εφαρμογές σε επιθεωρήσεις, logistics και χειρισμό οπλικών συστημάτων στον Στρατό Ξηράς, το Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία.

Ο Pathak υποστηρίζει ότι οι συζητήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους έχουν περάσει πλέον από το στάδιο της έρευνας στο ερώτημα της κλιμάκωσης. Στόχος του είναι τα ρομπότ της Foundation να δοκιμαστούν με τον αμερικανικό στρατό, ακόμη και σε συνθήκες πρώτης γραμμής, μέσα στους επόμενους 12 έως 18 μήνες.

Ο ρόλος του Έρικ Τραμπ και οι πολιτικές αντιδράσεις

Η εταιρεία έχει προσελκύσει πρόσθετη προσοχή λόγω της εμπλοκής του Έρικ Τραμπ, γιου του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εντάχθηκε πρόσφατα στη Foundation ως επικεφαλής σύμβουλος στρατηγικής.

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις στις ΗΠΑ. Η Δημοκρατική γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν κατηγόρησε την εταιρεία ότι οι κρατικές συμβάσεις της εγείρουν ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων και «διαφθοράς σε κοινή θέα».

Εκπρόσωπος της Foundation δήλωσε στο CNBC ότι ο Έρικ Τραμπ ήταν επενδυτής στην εταιρεία πριν αναλάβει συμβουλευτικό ρόλο και ότι οι δύο πλευρές μοιράζονται κοινό όραμα για την επιστροφή της παραγωγής στις ΗΠΑ.

Η εταιρεία παρουσιάζει την τεχνολογία της και μέσα από το πρίσμα του γεωπολιτικού ανταγωνισμού με την Κίνα, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αναπτύξουν καλύτερα ρομποτικά συστήματα από εκείνα που διαθέτει ή θα μπορούσε να αναπτύξει το Πεκίνο.

Η Κίνα και η κούρσα των ρομπότ

Η Κίνα διαθέτει ήδη αρκετές εταιρείες που θεωρούνται πρωτοπόρες στον τομέα των ανθρωποειδών ρομπότ. Το Πεκίνο έχει στηρίξει δημόσια πρωτοβουλίες για τη συγκεκριμένη τεχνολογία, κυρίως με έμφαση στη βιομηχανική παραγωγή και την οικονομία.

Παράλληλα, Κινέζοι στρατιωτικοί ερευνητές έχουν εξετάσει τη δυνητική χρήση ανθρωποειδών ρομπότ σε στρατιωτικό περιβάλλον. Ο κινεζικός στρατός έχει επίσης παρουσιάσει ρομποτικούς σκύλους με τεχνητή νοημοσύνη και ανθρωποειδή συστήματα ελέγχου κίνησης, αν και η έκταση των δοκιμών παραμένει ασαφής.

Τα επιχειρήματα υπέρ των ανθρωποειδών

Οι υποστηρικτές της τεχνολογίας υποστηρίζουν ότι τα ανθρωποειδή ρομπότ έχουν ένα βασικό πλεονέκτημα: μπορούν να κινηθούν σε χώρους που έχουν σχεδιαστεί για ανθρώπους.

Κλιμακοστάσια, υπόγεια, διάδρομοι, αποθήκες, εργοτάξια και αστικά πεδία μάχης είναι περιβάλλοντα στα οποία ένα ανθρωποειδές σύστημα θα μπορούσε θεωρητικά να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά από ένα ερπυστριοφόρο ή τετράποδο ρομπότ.

Η Kateryna Bondar, ανώτερη ερευνήτρια στο Wadhwani Center for AI του CSIS, σημείωσε στο CNBC ότι τα σύγχρονα αστικά πεδία μάχης έχουν διαμορφωθεί για την ανθρώπινη κίνηση, κάτι που μπορεί να δώσει πλεονέκτημα σε ανθρωποειδή συστήματα σε συγκεκριμένα σενάρια.

Τα ηθικά και επιχειρησιακά ερωτήματα

Η προοπτική χρήσης ανθρωποειδών ρομπότ στον πόλεμο ανοίγει, όμως, σοβαρά ηθικά και νομικά ζητήματα. Το πιο κρίσιμο αφορά τον βαθμό αυτονομίας που θα έχουν τέτοια συστήματα όταν διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές.

Ο Pathak ανέφερε ότι, στις περισσότερες οπλικές χρήσεις, θα υπάρχει ανθρώπινη επιβεβαίωση στη διαδικασία λήψης απόφασης. Ωστόσο, υποστήριξε ότι σε ορισμένα σενάρια όπου ο χρόνος αντίδρασης είναι κρίσιμος, τα ρομπότ θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν πλήρως αυτόνομες αποφάσεις.

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία σε ειδικούς, καθώς η χρήση τεχνητής νοημοσύνης στη μάχη εξελίσσεται ταχύτερα από τα διεθνή ρυθμιστικά πλαίσια.

Είναι πρακτικά ή απλώς εντυπωσιακά;

Πέρα από τα ηθικά ζητήματα, υπάρχει και το ερώτημα της πρακτικότητας. Πολλοί ειδικοί αμφισβητούν αν τα ανθρωποειδή ρομπότ μπορούν να είναι πιο αποδοτικά και οικονομικά συμφέροντα από απλούστερα ρομποτικά συστήματα, όπως drones, ερπυστριοφόρα οχήματα ή τετράποδα ρομπότ.

Η Melanie Sisson, ανώτερη συνεργάτιδα στο Brookings, επισήμανε ότι η κατασκευή ρομπότ που μοιάζουν με ανθρώπους είναι μια περίπλοκη και ακριβή μηχανική πρόκληση. Όπως σημείωσε, το μάθημα από την Ουκρανία είναι μάλλον το αντίθετο: τα συστήματα πρέπει να είναι γρήγορα προσαρμόσιμα, φθηνά και εύκολα στην παραγωγή.

Η νέα εποχή του αυτόνομου πολέμου

Παρά τις επιφυλάξεις, οι ειδικοί συμφωνούν ότι η τεχνητή νοημοσύνη και η ρομποτική αλλάζουν ήδη τη φύση του πολέμου.

Ο Toby Walsh, επικεφαλής επιστήμονας στο Ινστιτούτο Τεχνητής Νοημοσύνης του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας, εκτίμησε ότι ρομπότ ξηράς, αέρος και θαλάσσης θα αντικαταστήσουν σταδιακά ανθρώπινες δυνάμεις σε ορισμένες αποστολές.

Όπως προειδοποίησε, ωστόσο, η ιδέα ανθρωποειδών ρομπότ τύπου «Terminator» παραμένει περισσότερο σενάριο επιστημονικής φαντασίας παρά άμεση πραγματικότητα.

Για τη Foundation Future Industries, το στοίχημα είναι να αποδείξει ότι τα ανθρωποειδή ρομπότ δεν είναι απλώς ένα εντυπωσιακό τεχνολογικό πείραμα, αλλά ένα εργαλείο με πραγματική επιχειρησιακή αξία. Για τον αμερικανικό στρατό και τους αντιπάλους του, το ερώτημα είναι ακόμη μεγαλύτερο: πόσο κοντά βρίσκεται η εποχή στην οποία οι μηχανές δεν θα υποστηρίζουν απλώς τον πόλεμο, αλλά θα συμμετέχουν ενεργά σε αυτόν.