Mercedes-Benz: «Παγώνει» όλες τις νέες επενδύσεις στη Γερμανία – Ανοιχτό το ενδεχόμενο λουκέτων σε εργοστάσια

Σε μια απόφαση που αναδεικνύει το βάθος της κρίσης στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, η Mercedes-Benz ανακοίνωσε την αναστολή όλων των μελλοντικών επενδύσεων στις παραγωγικές εγκαταστάσεις της στη Γερμανία, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο κλεισίματος εργοστασίων.

Η κίνηση σηματοδοτεί νέα κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στη διοίκηση και τα συνδικάτα, με επίκεντρο τη μείωση του κόστους εργασίας και τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας του γερμανικού ομίλου.

Σύμφωνα με τους Financial Times και το Reuters, η απόφαση γνωστοποιήθηκε στις 12 Νοεμβρίου, ύστερα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, οι οποίες δεν οδήγησαν σε συμφωνία. Η διοίκηση υποστηρίζει ότι το σημερινό επίπεδο του παραγωγικού κόστους στη Γερμανία καθιστά οικονομικά ασύμφορη την υλοποίηση νέων επενδυτικών σχεδίων.

Ο επικεφαλής παραγωγής της Mercedes-Benz, Μίχαελ Σίμπε (Michael Schiebe), ξεκαθάρισε ότι το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε από κοινού να σταματήσει κάθε περαιτέρω επένδυση στις γερμανικές εγκαταστάσεις του ομίλου, επικαλούμενος το υψηλό κόστος και την απουσία προόδου στις διαπραγματεύσεις.

Η απόφαση αφορά νέες επενδύσεις και δεν συνεπάγεται την άμεση διακοπή της παραγωγικής δραστηριότητας ή των έργων που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Ωστόσο, αποτελεί σαφές μήνυμα προς τους εργαζομένους και τα συνδικάτα ότι η συνέχιση της επενδυτικής παρουσίας της εταιρείας στη Γερμανία συνδέεται πλέον άμεσα με την επίτευξη συμφωνίας για τη μείωση των δαπανών.

Στο τραπέζι το κλείσιμο εργοστασίων και η αύξηση των ωρών εργασίας

Η αντιπαράθεση επικεντρώνεται στις απαιτήσεις της διοίκησης για αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς. Μεταξύ των προτάσεων που έχουν τεθεί προς συζήτηση περιλαμβάνεται η αύξηση της εβδομαδιαίας εργασίας από τις 35 στις 40 ώρες, χωρίς αντίστοιχη αύξηση των αποδοχών, καθώς και η περικοπή πρόσθετων παροχών και επιδομάτων.

Η εταιρεία εξετάζει επίσης περιορισμούς σε έκτακτες αμοιβές, συμμετοχές στα κέρδη και άλλες οικονομικές παροχές, συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων αδείας και Χριστουγέννων.

Από την πλευρά τους, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων και το ισχυρό συνδικάτο IG Metall αντιδρούν στις σχεδιαζόμενες αλλαγές, επιδιώκοντας να προστατεύσουν τις συλλογικές συμβάσεις, τις αποδοχές και τις θέσεις εργασίας.

Το ενδεχόμενο κλεισίματος παραγωγικών μονάδων, που μέχρι πρόσφατα παρουσιαζόταν κυρίως ως προειδοποίηση, αποκτά πλέον πιο συγκεκριμένη διάσταση.

Η Μπρίτα Ζέγκερ (Britta Seeger), μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Mercedes-Benz, υπογράμμισε ότι η εταιρεία επιθυμεί να αποφύγει με κάθε τρόπο το κλείσιμο εργοστασίων, παραδέχθηκε όμως ότι είναι πλέον αναγκαίο να εξεταστεί σοβαρότερα αυτή η επιλογή.

Ήδη από τον Σεπτέμβριο, η διοίκηση είχε προειδοποιήσει ότι δύο εγκαταστάσεις στη Γερμανία θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο διακοπής λειτουργίας, εφόσον δεν επιτυγχανόταν ουσιαστική μείωση του κόστους.

Στο επίκεντρο των σχετικών σεναρίων βρίσκονται μία μονάδα συναρμολόγησης οχημάτων και μία μονάδα παραγωγής κινητήρων ή άλλων εξαρτημάτων συστημάτων κίνησης, χωρίς ωστόσο να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένα εργοστάσια που θα επηρεαστούν.

Η κινεζική πίεση και το υψηλό κόστος παραγωγής

Η σκληρή στάση της Mercedes-Benz δεν συνδέεται αποκλειστικά με τις εργασιακές διαπραγματεύσεις. Αντανακλά τις ευρύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, σε μια περίοδο έντονων μεταβολών στην παγκόσμια αγορά.

Η υποχώρηση των πωλήσεων στην Κίνα, που αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αγορές για τις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες πολυτελείας, η αυξανόμενη διείσδυση των κινεζικών κατασκευαστών ηλεκτρικών και υβριδικών οχημάτων, αλλά και οι εμπορικοί δασμοί δημιουργούν ένα ιδιαίτερα πιεστικό περιβάλλον.

Παράλληλα, το υψηλό ενεργειακό και εργασιακό κόστος στη Γερμανία περιορίζει τα περιθώρια ανταγωνιστικότητας απέναντι σε παραγωγικές εγκαταστάσεις άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Ενδεικτικό είναι ότι, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η διοίκηση, το κόστος μιας ώρας εργασίας σε ορισμένα γερμανικά εργοστάσια της Mercedes-Benz μπορεί να είναι έως και πέντε φορές υψηλότερο σε σύγκριση με αντίστοιχες μονάδες στην Ανατολική Ευρώπη.

Για τη Mercedes-Benz, η μείωση των δαπανών παρουσιάζεται ως αναγκαία προϋπόθεση ώστε να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα η παραγωγή στη Γερμανία. Για τα συνδικάτα, ωστόσο, οι προτεινόμενες περικοπές δημιουργούν ανησυχίες για υποβάθμιση των εργασιακών συνθηκών και απώλεια θέσεων εργασίας.

Η κρίση επεκτείνεται σε ολόκληρη τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία

Η εξέλιξη στη Mercedes-Benz έρχεται να προστεθεί στις αναταράξεις που αντιμετωπίζει συνολικά ο κλάδος αυτοκινήτου στη Γερμανία.

Η Volkswagen βρίσκεται επίσης σε διαδικασία εκτεταμένης αναδιάρθρωσης, με σχέδια δραστικού περιορισμού των θέσεων εργασίας και του παραγωγικού της αποτυπώματος, ενώ σημαντικές περικοπές έχουν ανακοινωθεί και από προμηθευτές της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Schaeffler, η οποία ανακοίνωσε σχέδιο περικοπής 3.460 θέσεων εργασίας και κλεισίματος πέντε εγκαταστάσεων στην Ευρώπη, εκ των οποίων οι τέσσερις βρίσκονται στη Γερμανία.

Οι εξελίξεις τροφοδοτούν την ανησυχία ότι η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία κινδυνεύει να χάσει ένα σημαντικό μέρος της παραδοσιακής βιομηχανικής της ισχύος.

Η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση, ο διεθνής ανταγωνισμός και η ανάγκη χρηματοδότησης νέων τεχνολογιών υποχρεώνουν τις αυτοκινητοβιομηχανίες να επανεξετάσουν το κόστος και τη γεωγραφική κατανομή της παραγωγής τους.

Η απόφαση της Mercedes-Benz αποκτά έτσι ιδιαίτερη συμβολική βαρύτητα. Ένας από τους ιστορικότερους βιομηχανικούς ομίλους της Γερμανίας θέτει υπό αμφισβήτηση τη δυνατότητα πραγματοποίησης νέων επενδύσεων στην ίδια του τη χώρα, εφόσον δεν αλλάξουν οι οικονομικοί όροι λειτουργίας.

Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι αν η διοίκηση και τα συνδικάτα θα καταφέρουν να καταλήξουν σε συμβιβασμό ή αν η σύγκρουση θα οδηγήσει σε αποφάσεις που θα μεταβάλουν οριστικά τον παραγωγικό χάρτη της Mercedes-Benz.

Σε κάθε περίπτωση, το επενδυτικό «πάγωμα» αποτελεί ακόμη μία προειδοποίηση για το μέλλον της γερμανικής βιομηχανίας, η οποία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη διατήρησης της ανταγωνιστικότητας και στην προστασία του εργασιακού και παραγωγικού της μοντέλου.