Τα στοιχεία της εισαγγελικής διάταξης που ανοίγει ξανά το φάκελο της οικογένειας Καρνέση

Ο κόσμος των Ελλήνων εφοπλιστών περιβάλλεται διαχρονικά από μια σχεδόν μυθική λάμψη. Διαχειρίζονται μεγάλο τμήμα του παγκόσμιου εμπορίου σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, όπου υπάρχει θάλασσα και ποτάμι, με επιχειρηματικές συμφωνίες εκατομμυρίων με πολυεθνικές και κυβερνήσεις, ιδιωτικές συναντήσεις πίσω από κλειστές πόρτες και οικογένειες των οποίων τα ονόματα κάνουν πασαρέλα και στα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης.  Στις κοσμικές στήλες και στα οικονομικά ένθετα, η εικόνα είναι συχνά εκτυφλωτική με τεράστια πλοία που διασχίζουν τους ωκεανούς, επενδύσεις σε ακίνητα και τουρισμό, κοινωνικές εκδηλώσεις, φιλανθρωπίες και περιουσίες που προκαλούν δέος.

Πίσω, όμως, από τη λαμπρή εικόνα, υπάρχουν ιστορίες που σπάνια φτάνουν στο φως. Άγραφες οικογενειακές συμφωνίες, μετοχές εταιρειών εγκατεστημένων σε μακρινούς φορολογικούς και ναυτιλιακούς προορισμούς, εκατομμύρια που μετακινούνται μεταξύ τραπεζικών λογαριασμών, σχέσεις εμπιστοσύνης που μετατρέπονται σε ανοιχτό πόλεμο και κληρονόμοι που προσπαθούν, ακόμη και δεκαετίες αργότερα, να κατανοήσουν ποια ήταν πραγματικά η θέση της οικογένειας και των μελών της σε μια επιχειρηματική αυτοκρατορία.

Το Financialreport.gr με αφορμή την πρόσφατη  διάταξη της Εισαγγελίας Εφετών Πειραιώς παρουσιάζει στοιχεία από το εισαγγελικό πόρισμα, το οποίο ανατρέπει τα μέχρι τώρα δεδομένα και φέρνει στο προσκήνιο ξανά τη μακρόχρονη σύγκρουση γύρω από τη συμμετοχή του Προκόπη Καρνέση, αδελφού του Σπύρου στο ναυτιλιακό όμιλο που δημιούργησε μαζί με τα αδέλφια του, και τα φερόμενα δικαιώματα που υποστηρίζουν ότι κληρονόμησαν και διεκδικούν η σύζυγός του, Μαρία Κουρλή-Καρνέση και ο γιος του, Μάριος Καρνέσης.

Να σημειωθεί πως η εισαγγελική διάταξη δεν αποτελεί απόφαση αλλά κρίνει ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις πως ο Προκόπιος Καρνέσης διέθετε μετοχική και εταιρική ιδιότητα στον οικογενειακό ναυτιλιακό όμιλο και ότι η υπόθεση πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω. Με αυτή την κρίση ανατράπηκε προηγούμενη διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πειραιώς, ο οποίος είχε απορρίψει ως ουσιαστικά αβάσιμη τη μηνυτήρια αναφορά των κληρονόμων.

Από ένα φορτηγό πλοίο σε μια διεθνή ναυτιλιακή αυτοκρατορία

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται η ιστορία ξεκινά το 1978. Τότε, σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που καταγράφονται στην εισαγγελική διάταξη, τέσσερα αδέλφια ο Σπυρίδων, ο Προκόπης, η Μαρία και η Δέσποινα Καρνέση αποφάσισαν να δραστηριοποιηθούν από κοινού στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Το πρώτο τους πλοίο ήταν το φορτηγό «EUROPE 1». Μέσα στην ίδια χρονιά ακολούθησε η αγορά του «EUROPE 2». Ο Προκόπης Καρνέσης φαίνεται να είχε αναλάβει την εμπορική εκμετάλλευση των πλοίων μέσω της βρετανικής εταιρείας «ELKA SHIPPING Ltd», η οποία είχε έδρα το Λονδίνο. Η επιτυχία των πρώτων κινήσεων οδήγησε, τον Δεκέμβριο του 1978, στη σύσταση της «EUROPEAN NAVIGATION Inc.», μιας εταιρείας με καταστατική έδρα τη Λιβερία και γραφεία στον Πειραιά. Σκοπός της ήταν η διαχείριση των πλοίων που είχαν ήδη αποκτηθεί, καθώς και όσων θα αγοράζονταν στη συνέχεια από τα κέρδη της κοινής επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Το 1980 εντάχθηκε στην εταιρική σχέση και ο Αντώνιος Βλασσάκης, σύζυγος της Δέσποινας Καρνέση. Καθένας από τους συμμετέχοντες είχε, κατά την εισαγγελική περιγραφή, διαφορετικό ρόλο. Η Δέσποινα Καρνέση είχε αναλάβει τη νομική υποστήριξη του ομίλου και τη φύλαξη των σωμάτων των ανώνυμων μετοχών. Η Μαρία Καρνέση ήταν υπεύθυνη για τα οικονομικά. Ο Αντώνιος Βλασσάκης, σύζυγος της Δέσποινας Καρνένη είχε την τεχνική υποστήριξη των πλοίων. Ο Προκόπης διαχειριζόταν την εμπορική λειτουργία, ενώ ο Σπύρος είχε την ευθύνη για τη γενικότερη λειτουργία και τη χρηματοδότηση του ομίλου. Ο τελευταίος εμφανιζόταν έναντι των τραπεζών και των λιβεριανών αρχών ως ο κεντρικός διαχειριστής.

Η ανάπτυξη ήταν ραγδαία. Το 1982 ο όμιλος φέρεται να διέθετε 14 ποντοπόρα πλοία και το 1983 ο αριθμός τους είχε αυξηθεί σε 18. Το 1985 στον στόλο περιλαμβάνονταν ένα δεξαμενόπλοιο, δύο πλοία τύπου OBO και είκοσι φορτηγά πλοία. Μέχρι το 1993, ο όμιλος είχε φτάσει τα 27 ποντοπόρα πλοία: δώδεκα δεξαμενόπλοια, δύο OBO και δεκατρία φορτηγά. Κάθε πλοίο ανήκε σε ξεχωριστή, συνήθως εξωχώρια, πλοιοκτήτρια εταιρεία, μια συνηθισμένη εταιρική δομή στη διεθνή ναυτιλία, η οποία όμως καθιστά εξαιρετικά σύνθετη την αποτύπωση της πραγματικής ιδιοκτησίας.

Το 1989 η έδρα της διαχειρίστριας εταιρείας μεταφέρθηκε στη Γλυφάδα. Το 2000 συστάθηκε η «EUROPEAN PRODUCT CARRIERS», επίσης με καταστατική έδρα τη Λιβερία και εγκατάσταση στα γραφεία της Γλυφάδας. Η νέα εταιρεία ανέλαβε τη διαχείριση των επιμέρους πλοιοκτητριών εταιρειών του ομίλου. Κατά την εισαγγελική διάταξη, μέχρι τον θάνατο του Προκόπη Καρνέση, το 2011, η συνολική αξία των πλοίων ανερχόταν σε περίπου 271,3 εκατομμύρια δολάρια. Τα επόμενα χρόνια αποκτήθηκαν επιπλέον πλοία. Το 2013 αγοράστηκαν τα «ELKA LEBLON» και «ELKA PARANA», ενώ το 2015 ακολούθησαν πέντε δεξαμενόπλοια, αξίας περίπου 35 εκατομμυρίων δολαρίων το καθένα. Είχε πλέον δημιουργηθεί ένας ιδιαίτερα ισχυρός ναυτιλιακός μηχανισμός, στηριγμένος σε εταιρείες διαφορετικών δικαιοδοσιών, σε πλοία μεγάλης αξίας και σε κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων.

Ο θάνατος του Προκόπη και η αρχή της αμφισβήτησης

Ο Προκόπιος Καρνέσης πέθανε στις 13 Αυγούστου 2011. Οπως αναφέρεται στο εισαγγελικό πόρισμα, μοναδικοί κληρονόμοι του ήταν η σύζυγός του, Μαρία Κουρλή-Καρνέση και ο γιος τους, Μάριος Καρνέσης. Όμως λίγους μήνες μετά το θάνατό του, τον Δεκέμβριο του 2011, ο Μάριος Καρνέσης απολύθηκε από την «EUROPEAN PRODUCT CARRIERS LTD», όπου εργαζόταν με σύμβαση αορίστου χρόνου, σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική του ομίλου, δίχως να γίνει διανομή στην περιουσία.

Όπως υποστήριξαν αργότερα οι κληρονόμοι, από εκείνη τη στιγμή αποκλείστηκαν από έγγραφα, τραπεζικούς λογαριασμούς και εταιρικά στοιχεία που θα μπορούσαν να αποδείξουν τη συμμετοχή του Προκόπη Καρνέση στον όμιλο. Η οικογένεια του θανόντος βρέθηκε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, αντιμέτωπη με μια εντελώς διαφορετική εκδοχή της επαγγελματικής του ζωής. Ο άνθρωπος που, κατά τη δική της αντίληψη, ήταν ένας από τους ιδρυτές και βασικούς εταίρους της ναυτιλιακής επιχείρησης, παρουσιαζόταν πλέον ως «απλός υπάλληλος» ή υψηλόβαθμο στέλεχος εταιρειών που ανήκαν αποκλειστικά στον αδελφό του, Σπυρίδωνα.

Στις 5 Ιουνίου 2012, η Μαρία Κουρλή-Καρνέση και ο Μάριος Καρνέσης απέστειλαν εξώδικη πρόσκληση προς μέλη της οικογένειας, συνεργάτες και διαχειρίστριες εταιρείες του ομίλου. Ζητούσαν όλα τα οικονομικά και φορολογικά στοιχεία που αφορούσαν τη μετοχική ιδιότητα του θανόντος, τα ναυτιλιακά μερίσματα της χρήσης του 2011, ενημέρωση για τα οικονομικά αποτελέσματα του στόλου και στοιχεία για κάθε συμμετοχή του Προκόπη σε εταιρείες στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Ζητούσαν ακόμη να επιτραπεί σε ορκωτούς πραγματογνώμονες να εξετάσουν τα βιβλία και τα στοιχεία των εταιρειών, προκειμένου να αποτιμηθεί η κληρονομιαία περιουσία.

Η βασική θέση του Σπ. Καρνέση ήταν ότι ο Προκόπης, όπως και οι αδελφές του, εργαζόταν ως υπάλληλοι στις διαχειρίστριες εταιρείες. Η υπόθεση φάνηκε να παραμένει στο σκοτάδι, μέχρι τη στιγμή που ξέσπασε ένας διαφορετικός οικογενειακός πόλεμος.

Ο Μάριος Καρνέσης (αριστερά) με τον πατέρα του Προκόπη σε πλοίο της εταιρείας.

Τα εκατομμύρια δολάρια και η εταιρεία NAEK

Τον Απρίλιο του 2022 ο Σπυρίδων Καρνέσης συνέστησε την εταιρεία «NAEK FINANCE Inc.», με καταστατική έδρα τη Λιβερία. Στο διοικητικό συμβούλιο της νέας εταιρείας φέρεται ότι συμμετείχαν αποκλειστικά ο ίδιος και οι κληρονόμοι του. Ο Σπυρίδων φέρεται να πρότεινε στις αδελφές του, Μαρία και Δέσποινα, καθώς και στο γαμπρό του, Αντώνιο Βλασσάκη, να μεταφερθεί στη νέα εταιρεία το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων των αποθεματικών, που σύμφωνα με χειρόγραφο συμφωνητικό αποτελούσε  το 62% των καθαρών κερδών (το υπόλοιπο 38% των κερδών διανέμονταν στους μετόχους) που βρισκόταν στους λογαριασμούς των επί μέρους πλοιοκτητριών και διαχειριστριών εταιρειών.

Το συνολικό ποσό, που αναφέρεται στη δικογραφία ανέρχεται σε πολλές δεκάδες εκατομμύρια (πάνω από 300 εκατ.) . Τα χρήματα μεταφέρθηκαν σε τραπεζικό λογαριασμό της «NAEK FINANCE Inc.» στην ελβετική τράπεζα ενώ στην ίδια εταιρεία φέρεται να μεταβιβάστηκαν και οι μετοχές των πλοιοκτητριών εταιρειών. Η κίνηση αυτή έγινε με τη συναίνεση των υπολοίπων μελών της οικογένειας, τα οποία, σύμφωνα με το εισαγγελικό έγγραφο, είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη στον Σπυρίδωνα λόγω της συγγενικής σχέσης και της πολυετούς συνεργασίας τους.

Σύντομα όμως, η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της οικογένειας κατέρρευσε. Συγκεκριμένα η Μαρία και η Δέσποινα Καρνέση, μαζί με τον Αντώνιο Βλασσάκη, υποστήριξαν ότι ο Σπυρίδων άρχισε να αμφισβητεί τα δικά τους περιουσιακά δικαιώματα επί της εταιρικής περιουσίας. Και στις 3 Φεβρουαρίου 2023 κατέθεσαν αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, διεκδικώντας πάνω από 300 εκατ. δολάρια. Κατά τους ισχυρισμούς τους, το ποσό αυτό αντιπροσώπευε το ποσοστό τους επί των καθαρών κερδών της οικογενειακής επιχείρησης. Συνεπώς δεν φαίνεται να ήταν ούτε αυτοί απλοί υπάλληλοι.

Το Μάιο του ίδιου έτους ακολούθησε δεύτερη αγωγή, με την οποία ζητούσαν να αναγνωριστεί η υποχρέωση του Σπυρίδωνα να τους μεταβιβάσει μετοχές δέκα πλοιοκτητριών εταιρειών, ανάλογα με την εταιρική μερίδα που υποστήριζαν ότι κατείχαν. Το περιεχόμενο των δύο αυτών αγωγών είχε καθοριστική σημασία όχι μόνο για τους ίδιους τους ενάγοντες, αλλά και για τους κληρονόμους του Προκόπη, καθώς στα δικόγραφα αυτά περιγράφονταν αναλυτικά η ιστορία της κοινής οικογενειακής επιχείρησης και γινόταν ρητή αναφορά στη συμμετοχή του θανόντος αδελφού τους.

Η τραγωδία της Γλυφάδας και η αποκάλυψη της δικαστικής σύγκρουσης

Στις 12 Φεβρουαρίου 2024, μια εγκληματική ενέργεια στα γραφεία της «EUROPEAN NAVIGATION Inc.» στη Γλυφάδα άλλαξε δραματικά την πορεία των γεγονότων. Σύμφωνα με όσα καταγράφονται στην εισαγγελική διάταξη, πρώην εργαζόμενος της εταιρείας πυροβόλησε και σκότωσε τη Μαρία Καρνέση, τον Αντώνιο Βλασσάκη και έναν υπάλληλο της εταιρείας. Στη συνέχεια αυτοκτόνησε.

Το έγκλημα συγκλόνισε την κοινή γνώμη και προκάλεσε εκτενή δημοσιότητα γύρω από την οικογένεια και τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες. Μέσα από αυτή τη δημοσιότητα έγινε ευρύτερα γνωστή και η ύπαρξη των δύο αγωγών κατά του Σπυρίδωνα Καρνέση.

Τότε, φαίνεται και οι κληρονόμοι του Προκόπη Καρνέση να αποκτούν πρόσβαση σε σημαντικά στοιχεία από το περιεχόμενο των αγωγών. Για πρώτη φορά είχαν στα χέρια τους δικόγραφα στα οποία τα ίδια τα αδέλφια του θανόντος περιέγραφαν τον Προκόπη όχι ως έναν απλό μισθωτό, αλλά ως ισότιμο μέρος της αρχικής οικογενειακής εταιρικής σχέσης και της κοινής επιχειρηματικής πορείας για δεκαετίες.

Οι αγωγές αυτές αποτέλεσαν την αφορμή για την κατάθεση, στις 4 Απριλίου 2024, της μηνυτήριας αναφοράς της Μαρίας Κουρλή-Καρνέση και του Μάριου Καρνέση. Ακολούθησαν συμπληρωματικά υπομνήματα τον Δεκέμβριο του 2024, τον Μάιο και τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026.

Η αναφορά στρεφόταν κατά δεκατριών προσώπων μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται μέλη της οικογένειας Καρνέση και μέλη των διοικήσεων των εταιρειών, οι οποίοι γνώριζαν και ενέκριναν τις οικονομικές συναλλαγές και αφορούσε καταγγελλόμενες πράξεις υπεξαίρεσης και απάτης, με αναφερόμενη ζημία άνω των 120.000 ευρώ, κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση.

Οι πράξεις αυτές δεν έχουν κριθεί από το δικαστήριο ακόμη. Βρίσκονται στο επίπεδο της προκαταρκτικής διερεύνησης.

Το «Οικογενειακό Συμβούλιο» του 1994

Ένα από τα σημαντικά στοιχεία στην υπόθεση αποτελεί ένα ιδιόχειρο σημείωμα, το οποίο φέρεται να συνέταξε ο Σπυρίδων Καρνέσης στις 21 Μαΐου 1994. Το έγγραφο φέρει τον τίτλο «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΛΥΦΑΔΑ 21-5-1994». Η σημασία του είναι ιδιαίτερη, επειδή δεν περιορίζεται στην καταγραφή των αρμοδιοτήτων των μελών της οικογένειας. Περιγράφει και συγκεκριμένα ποσοστά επί των καθαρών κερδών. Σύμφωνα με το κείμενο, είχε συμφωνηθεί να διανέμεται στους μετόχους το 38% των καθαρών κερδών. Από αυτό, οι δύο βασικότεροι συντελεστές του ομίλου ο Σπυρίδων και ο Προκόπιος θα λάμβαναν από 10/38 ο καθένας. Η Δέσποινα και η Μαρία από 5/38, ο Αντώνιος Βλασσάκης 3/38, ενώ μικρότερα ποσοστά προβλέπονταν για άλλα μέλη της οικογένειας και για το προσωπικό των εταιρειών. Το υπόλοιπο 62% των καθαρών κερδών θα παρέμενε στην επιχείρηση ως αποθεματικό για νέες επενδύσεις.

Η συμφωνία περιείχε επίσης πρόβλεψη για την περίπτωση κατά την οποία κάποιος μέτοχος θα επιθυμούσε να αποχωρήσει από την εταιρεία. Τότε, θα συνερχόταν το διοικητικό συμβούλιο προκειμένου να προσδιορίσει το «ποσοστό» που έπρεπε να του αποδοθεί.

Για την Εισαγγελία Εφετών, οι αναφορές αυτές αποτελούν σοβαρή ένδειξη ότι ο Προκόπης Καρνέσης δεν ήταν απλώς εργαζόμενος. Η κατοχή συγκεκριμένου ποσοστού στα κέρδη, η συμμετοχή σε οικογενειακό συμβούλιο και η πρόβλεψη αποτίμησης της εταιρικής μερίδας σε περίπτωση αποχώρησης παραπέμπουν, κατά την εισαγγελική αξιολόγηση, σε εταιρική σχέση.

Η διάταξη εκτιμά ότι ο Προκόπης και ο Σπυρίδων συμμετείχαν στον όμιλο με το ίδιο ποσοστό, το οποίο υπολογίζεται σε 30,33% για τον καθένα, βάσει των διανεμόμενων ποσών.

Ο Σπυρίδων Καρνέσης, από την πλευρά του, όπως αναφέρεται, αμφισβήτησε την εγκυρότητα του συγκεκριμένου εγγράφου και υποστήριξε ότι όλες οι εταιρείες ανήκαν αποκλειστικά στον ίδιο. Η εισαγγελική διάταξη επισημαίνει, ωστόσο, ότι η αμφισβήτηση διατυπώθηκε χωρίς συγκεκριμένη εξήγηση για το περιεχόμενο του σημειώματος και χωρίς πειστική απάντηση στο γιατί καταγράφονταν εταιρικά ποσοστά των υπολοίπων μελών της οικογένειας.

Το μέρισμα των 995.000 δολαρίων

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο αφορά επιστολή της εταιρείας «MILFORD SEACARRIERS S.A.» προς τον Προκόπη Καρνέση, με ημερομηνία 22 Απριλίου 2009. Στην επιστολή αναφερόταν ότι η αναλογία του επί των καθαρών κερδών από την εκμετάλλευση του πλοίου «ELEFTHERIA K», για το έτος 2008, ανερχόταν σε 995.000 δολάρια. Το ποσό θα καταβαλλόταν μέσω της διαχειρίστριας εταιρείας «EUROPEAN NAVIGATION INC.» στην Ελλάδα.

Για τους κληρονόμους, η συγκεκριμένη επιστολή αποτελεί απόδειξη ότι ο Προκόπης λάμβανε μερίσματα που συνδέονταν με την εκμετάλλευση συγκεκριμένου πλοίου και όχι απλώς μισθό ή έκτακτο μπόνους εργαζομένου. Στη δικογραφία περιλαμβάνονται επίσης επιστολές του Π. Καρνέση προς την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, με τις οποίες δήλωνε ότι οι μετοχές εταιρειών που συνδέονταν με το πλοίο «APSHERON» ανήκαν στον οικογενειακό όμιλο και ελέγχονταν από τον ίδιο ή από μέλη της οικογένειάς του.

Τα έγγραφα αυτά, σε συνδυασμό με το σημείωμα του 1994 και το περιεχόμενο των αγωγών του 2023, συγκροτούν, κατά την Εισαγγελία Εφετών, ένα πλέγμα σοβαρών ενδείξεων για την εταιρική ιδιότητα του Προκοπίου.

Στη μέση ο Προκόπης Καρνέσης ενώ υπογράφει συμφωνίες ναυπήγησης τάνκερς στα ναυπηγεία Brodosplit στο Σπλιτ της Κροατίας.

Τι συνέβη μετά το θάνατό του

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η περιγραφή που περιλαμβανόταν στις αγωγές της Μαρίας και της Δέσποινας Καρνέση και του Αντώνιου Βλασσάκη. Σύμφωνα με αυτή, μετά τον θάνατο του Προκόπη Καρνέση, η εταιρική δραστηριότητα συνεχίστηκε μεταξύ των υπολοίπων εταίρων. Το ποσοστό του θανόντος επί των διανεμόμενων καθαρών κερδών (10/38) συμφωνήθηκε να παραμένει στο αποθεματικό και να χρησιμοποιείται για νέες επενδύσεις. Την ίδια στιγμή, η εταιρική συμμετοχή στα προς διανομή κέρδη φέρεται να προσαυξήθηκε αναλογικά με το ποσοστό του Προκοπίου. Με βάση τα νέα αυτά ποσοστά υπολογιζόταν η συμμετοχή τους στα περιουσιακά στοιχεία και στα αποθεματικά του ομίλου.

Με απλά λόγια, το ποσοστό του θανόντος δεν εμφανίζεται να διανεμήθηκε στους νόμιμους κληρονόμους του. Αντίθετα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που αξιολογεί η εισαγγελική διάταξη, παρέμεινε μέσα στην επιχείρηση και συνέβαλε στην αγορά νέων πλοίων, στη δημιουργία αποθεματικών και στη διεύρυνση της οικογενειακής περιουσίας.

Αυτό ακριβώς είναι το κομβικό ερώτημα που καλείται πλέον να ερευνήσει η Δικαιοσύνη, δηλαδή εάν ο Προκόπιος ήταν πράγματι εταίρος, ποια ήταν η τύχη της εταιρικής του μερίδας μετά τον θάνατό του και γιατί δεν αποδόθηκε στους κληρονόμους του;

Η συμφωνία μετά το έγκλημα

Μετά τη δολοφονία της Μαρίας Καρνέση και του Αντώνιου Βλασσάκη, η Δέσποινα Καρνέση και οι κληρονόμοι των δύο θυμάτων παραιτήθηκαν από τις αγωγές που είχαν ασκηθεί κατά του Σπυρίδωνα. Είχε προηγηθεί, στις 20 Μαρτίου 2024, η υπογραφή ενός «Συμφωνητικού Κύριων Όρων», με το οποίο ρυθμίστηκαν οι μεταξύ τους οικονομικές σχέσεις. Το ακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας δεν έγινε γνωστό στους κληρονόμους του Προκόπη και, σύμφωνα με την εισαγγελική  διάταξη, δεν τους επιδείχθηκε παρά το σχετικό αίτημά τους.

Την ίδια ημέρα συντάχθηκε ειδικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο. Από το περιεχόμενό του προκύπτει ότι η Δέσποινα και οι κληρονόμοι της Μαρίας Καρνέση και του Αντώνιου Βλασσάκη συμφώνησαν να παραιτηθούν από τις αγωγές και να μεταβιβάσουν προς τον Σπυρίδωνα μετοχές σειράς εταιρειών. Στο πληρεξούσιο αναφέρονταν, μεταξύ άλλων, οι «EUROPEAN PRODUCT CARRIERS LTD», «EUROPEAN NAVIGATION INC.», «ELKA SHIPPING (LONDON) LIMITED» και πολλές άλλες εταιρείες ναυτιλιακών, επενδυτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων.

Για την Εισαγγελία Εφετών, το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα κλήθηκαν να μεταβιβάσουν μετοχές αποτελεί πρόσθετη ένδειξη ότι είχαν μετοχική ιδιότητα. Και εφόσον ο Προκόπης συμμετείχε, κατά το ιδιόχειρο σημείωμα και τις ίδιες τις αγωγές, με αντίστοιχους όρους στην οικογενειακή επιχείρηση, ενισχύεται η εκδοχή ότι και εκείνος ήταν εταίρος.

Δεν έγινε γνωστό ποια οικονομική ή άλλη αντιπαροχή συμφωνήθηκε για την παραίτηση από τις αγωγές και τη μεταβίβαση των μετοχών.