ΣτΕ: Συνταγματικά ορθός ο τεκμαρτός προσδιορισμός εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών

Συνταγματικά ορθός έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ότι είναι ο τεκμαρτός προσδιορισμός του εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών, απορρίπτοντας τις προσφυγές επαγγελματιών, δικηγόρων και κοινωνικών φορέων που ζητούσαν με αυτές την κατάργηση του ετήσιου ελάχιστου καθαρού εισοδήματος.

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας Μιχάλης Πικραμένος σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών έκρινε συνταγματικό τον τεκμαρτό τρόπο προσδιορισμού του ετήσιου ελάχιστου καθαρού εισοδήματος των ασκούντων ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Οι δικαστές του ΣτΕ έκριναν ότι δεν προκύπτει αντισυνταγματικότητα στο νομοσχέδιο για το τεκμαρτό εισόδημα κι έτσι δεν προχώρησαν σε ακύρωση της εντολής του διοικητή της ΑΑΔΕ Γιώργου Πιτσιλή.

Επίσης, το ΣτΕ επισήμανε τη δυνατότητα της προσβολής των τεκμαρτών εισοδημάτων από πλευράς φορολογούμενων, κάνοντας χρήση των ενδικοφανών προσφυγών και δικαστικών αποφάσεων, στο πλαίσιο του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας Μιχάλης Πικραμένος σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών έκρινε συνταγματικό τον τεκμαρτό τρόπο προσδιορισμού του ετήσιου ελάχιστου καθαρού εισοδήματος των ασκούντων ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Όμως, ο φορολογούμενος μπορεί να τον αμφισβητήσει ενώπιον των ΔΥΟ και των Διοικητικών Δικαστηρίων.

Η ανακοίνωση

Σύμφωνα με το άρθρο 34 παρ. 8 του π.δ. 18/1989, όπως προστέθηκε με το άρθρο 25 του ν. 4786/2021

Ανακοινώνει τα εξής:

Στις 14.4.2025 και 2.5.2025 η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας συνήλθε σε διάσκεψη επτά υποθέσεων σχετικών με τον θεσπιζόμενο με τα άρθρα 28Α – 28Δ του ν. 4172/2013 (Α΄ 167) τεκμαρτό τρόπο εξεύρεσης του ετήσιου ελάχιστου καθαρού εισοδήματος των ασκούντων ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα, με εισηγήτριες τις Συμβούλους Κ. Λαζαράκη και Β. Μόσχου.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε κατά πλειοψηφία ότι:

Ι. Ο ανωτέρω τεκμαρτός προσδιορισμός του εισοδήματος είναι συνταγματικά ανεκτός.

ΙΙ. Ο φορολογούμενος που επιθυμεί να αμφισβητήσει το τεκμαρτό εισόδημά του σύμφωνα με την παρ. 4 του ως άνω άρθρου 28Α δύναται, παράλληλα με την υποβολή αιτήματος ελέγχου, σύμφωνα με το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε., να ασκήσει, κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού του φόρου βάσει του τεκμαρτού εισοδήματος (άρθρο 4 παρ. 1 εδ. β΄ της προσβαλλόμενης απόφασης), ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον της Δ.Ε.Δ. και ακολούθως, κατά της τυχόν απόρριψης αυτής, προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις των άρθρων 72 του (νέου) Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας [ν. 5104/2024 (Α΄ 58)] και 63 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας [ν. 2717/1999, Α΄ 97] προβάλλοντας ό,τι και με το αίτημα ελέγχου.

Η κατόπιν ελέγχου εκδιδόμενη, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 1 εδ. β΄ της προσβαλλόμενης απόφασης, πράξη διορθωτικού προσδιορισμού του φόρου υπόκειται ομοίως σε ενδικοφανή προσφυγή, σύμφωνα με τις ως άνω γενικές διατάξεις, η δε τυχόν απόρριψή της από τη Δ.Ε.Δ. θεωρείται, κατά την έννοια του άρθρου 63 παρ. 7 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, συμπροσβαλλόμενη στο πλαίσιο της εκκρεμούς δίκης που αφορά τη νομιμότητα της πράξης της Δ.Ε.Δ. με την οποία είχε απορριφθεί ενδικοφανής προσφυγή κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού του φόρου.

Ο φορολογούμενος μπορεί να προβάλλει κατά της μεταγενέστερης αυτής πράξης της Δ.Ε.Δ. ως πρόσθετους λόγους προσφυγής τους λόγους που έχει προβάλει με την ενδικοφανή προσφυγή του κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού του φόρου.