Νέο χωροταξικό του ΥΠΕΝ για βιομηχανία και logistics: Στο τραπέζι 187.000 στρέμματα νέων αναγκών έως το 2032

Σε δημόσια διαβούλευση έως και τις 9 Ιουλίου 2026 τίθεται το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα, μαζί με τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που το συνοδεύει. Πρόκειται για μια παρέμβαση που, σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ανοίγει έναν νέο κύκλο χωρικού σχεδιασμού για την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν παρατηρήσεις και σχόλια μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του ΥΠΕΝ.

Το νέο πλαίσιο έρχεται να αναθεωρήσει το αντίστοιχο σχέδιο του 2008, το οποίο είχε εγκριθεί σε μια εντελώς διαφορετική οικονομική, παραγωγική και γεωπολιτική συγκυρία. Σήμερα, η Ελλάδα και η Ευρώπη καλούνται να διαχειριστούν νέες προκλήσεις: ενεργειακή ασφάλεια, κρίσιμες πρώτες ύλες, διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, ανάγκη βιώσιμης ανάπτυξης, τεχνολογικό μετασχηματισμό και μεγαλύτερη παραγωγική ανθεκτικότητα.

Σε αυτό το περιβάλλον, η βιομηχανία και τα logistics δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως αποσπασματικές δραστηριότητες, αλλά ως κρίσιμες υποδομές για την ανταγωνιστικότητα, τη στρατηγική αυτονομία και την οικονομική ασφάλεια της χώρας.

Κεντρική κατεύθυνση του νέου ΕΧΠ είναι η μετάβαση από τη διάσπαρτη και συχνά άναρχη ανάπτυξη προς πιο οργανωμένες μορφές χωροθέτησης. Το σχέδιο επιδιώκει σαφέστερους κανόνες, καλύτερη περιβαλλοντική συμβατότητα και σύγχρονες παραγωγικές υποδομές, ώστε η βιομηχανική και εφοδιαστική δραστηριότητα να αναπτυχθεί με πιο συγκροτημένο τρόπο.

Η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αποτυπώνει, ωστόσο, το μέγεθος της πρόκλησης. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της, έως το 2032 θα απαιτηθούν περίπου 57.000 στρέμματα για τη βιομηχανία και περίπου 130.000 στρέμματα για την εφοδιαστική αλυσίδα. Συνολικά, οι νέες ανάγκες χωροθέτησης υπολογίζονται σε σχεδόν 187.000 στρέμματα.

Η πίεση δεν κατανέμεται ομοιόμορφα στον χώρο. Περίπου το 55% των νέων αναγκών για βιομηχανική γη εντοπίζεται στις Περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ στις ίδιες δύο περιοχές αναμένεται να συγκεντρωθεί και πάνω από το 40% των αναγκών για την εφοδιαστική αλυσίδα.

Στις υπόλοιπες Περιφέρειες, οι ανάγκες για νέους οργανωμένους υποδοχείς μεταποιητικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων κυμαίνονται από περίπου 650 έως 750 στρέμματα στις νησιωτικές Περιφέρειες Βορείου Αιγαίου και Ιονίων Νήσων, έως περίπου 4.100 στρέμματα στην Πελοπόννησο. Εξαίρεση αποτελεί η Στερεά Ελλάδα, όπου οι ανάγκες εκτιμώνται σε περίπου 8.000 στρέμματα.

Αντίστοιχα, για την εφοδιαστική αλυσίδα, οι ανάγκες κυμαίνονται από περίπου 1.500 έως 6.000 στρέμματα στις νησιωτικές Περιφέρειες Βορείου Αιγαίου και Ιονίων Νήσων, ενώ φθάνουν περίπου τα 14.500 στρέμματα στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα.

Η ΣΜΠΕ αναγνωρίζει ότι η αναμενόμενη ανάπτυξη βιομηχανίας και logistics θα αυξήσει τη ζήτηση για εγκαταστάσεις, τη δέσμευση γης, τη χρήση πρώτων υλών, ενέργειας και νερού, καθώς και τις εκπομπές στερεών, υγρών και αέριων ρύπων. Καταγράφει επίσης πιθανές επιβαρύνσεις από θόρυβο, δονήσεις, οσμές, μεταφορές και άλλες δραστηριότητες που συνοδεύουν την παραγωγική επέκταση.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά στις προστατευόμενες περιοχές. Παρότι το νέο πλαίσιο προβλέπει περιορισμούς και ζώνες αποκλεισμού, η μελέτη επισημαίνει ότι πιέσεις σε οικοτόπους, προστατευόμενα είδη και περιοχές Natura 2000 μπορεί να προκύψουν και έμμεσα, λόγω της συνολικής αύξησης της βιομηχανικής και εφοδιαστικής δραστηριότητας στις γειτονικές περιοχές.

Η μελέτη καταγράφει ένα ευρύ φάσμα πιθανών περιβαλλοντικών πιέσεων και αναγνωρίζει σημαντικές αβεβαιότητες ως προς τη μελλοντική χωροθέτηση και το είδος των εγκαταστάσεων που τελικά θα αναπτυχθούν. Παρά ταύτα, καταλήγει ότι δεν αναμένονται σημαντικές επιπτώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι θα τηρηθούν οι περιορισμοί, τα μέτρα μετριασμού και οι διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης.

Το κρίσιμο ζήτημα, επομένως, δεν είναι μόνο τι προβλέπει το νέο χωροταξικό σε επίπεδο αρχών, αλλά πώς θα εφαρμοστεί στην πράξη. Η μετάβαση από τις γενικές κατευθύνσεις στις συγκεκριμένες επενδύσεις, στις πραγματικές χωροθετήσεις και στις τοπικές περιβαλλοντικές πιέσεις θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία του σχεδίου.

Η βασική αντίφαση παραμένει: όσο πιο συγκεκριμένοι είναι οι αριθμοί για τις νέες ανάγκες σε γη, τόσο πιο ανοιχτό μένει το ερώτημα του πού και με ποιους όρους θα καλυφθούν. Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο επιχειρεί να οργανώσει την παραγωγική ανάπτυξη της επόμενης ημέρας. Το αν θα το πετύχει χωρίς να δημιουργήσει νέες συγκρούσεις με το περιβάλλον, θα φανεί στα επόμενα στάδια σχεδιασμού και αδειοδότησης.

Τι αλλάζει με το νέο ΕΧΠ

Για πρώτη φορά εντάσσεται οργανικά η εφοδιαστική αλυσίδα.

Το νέο πλαίσιο αντιμετωπίζει τη βιομηχανία και την εφοδιαστική αλυσίδα ως ενιαίο παραγωγικό σύστημα.

Η παραγωγή, η αποθήκευση, οι μεταφορές, τα logistics, τα εμπορευματικά κέντρα, οι λιμένες και οι αλυσίδες διανομής αποτελούν πλέον αλληλένδετα στοιχεία της σύγχρονης οικονομίας. Ο χωρικός σχεδιασμός δεν αφορά μόνο τη μεμονωμένη εγκατάσταση μονάδων, αλλά συνολικά την οργάνωση των αλυσίδων παραγωγής και διακίνησης.

Προτεραιότητα στην οργανωμένη χωροθέτηση

Κεντρική κατεύθυνση του νέου ΕΧΠ είναι η σταδιακή μετάβαση από το μοντέλο της διάσπαρτης εκτός σχεδίου εγκατάστασης προς πιο οργανωμένες μορφές ανάπτυξης.

Το νέο πλαίσιο δίνει προτεραιότητα:

• στους οργανωμένους υποδοχείς,
• στα επιχειρηματικά πάρκα,
• στις περιοχές με θεσμοθετημένες χρήσεις γης,
• και σε οργανωμένες μορφές χωρικής ανάπτυξης.

Στόχος είναι:

• η καλύτερη οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας,
• η μείωση συγκρούσεων χρήσεων,
• η περιβαλλοντική εξυγίανση,
• και η δημιουργία σαφέστερων χωρικών κανόνων.

Βιομηχανία, βιώσιμη ανάπτυξη και στρατηγική ανθεκτικότητα

Το νέο ΕΧΠ ενσωματώνει τη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για:

• τη βιώσιμη βιομηχανική ανάπτυξη,
• τις κρίσιμες πρώτες ύλες,
• την ασφάλεια εφοδιασμού,
• την ενεργειακή ασφάλεια,
• και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.

Η βιομηχανία και η εφοδιαστική αλυσίδα αντιμετωπίζονται πλέον ως κρίσιμες υποδομές οικονομικής και γεωοικονομικής ανθεκτικότητας.

Η περιβαλλοντική βιωσιμότητα και η παραγωγική ανάπτυξη δεν αντιμετωπίζονται ως αντικρουόμενοι στόχοι, αλλά ως παράλληλες προϋποθέσεις για τη δημιουργία σύγχρονων, οργανωμένων και περιβαλλοντικά συμβατών παραγωγικών υποδομών.

Έμφαση στις μητροπολιτικές περιοχές

Για την Αττική και τη Θεσσαλονίκη, όπου συγκεντρώνεται ήδη μεγάλο μέρος της βιομηχανικής και εφοδιαστικής δραστηριότητας της χώρας, το νέο ΕΧΠ δίνει ιδιαίτερη έμφαση:

• στον περιορισμό της άναρχης διάχυσης δραστηριοτήτων,
• στην οργανωμένη χωροθέτηση,
• στον εκσυγχρονισμό υφιστάμενων υποδοχέων,
• και στην εξυγίανση υφιστάμενων συγκεντρώσεων δραστηριοτήτων.

Περιβαλλοντική προστασία και χωρική συμβατότητα

Βασική κατεύθυνση του νέου ΕΧΠ είναι ότι η οργανωμένη χωροθέτηση της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής αλυσίδας ενισχύει την προστασία του περιβάλλοντος και περιορίζει τις συγκρούσεις χρήσεων.

Το νέο πλαίσιο συνοδεύεται από Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και ενσωματώνει όρους, περιορισμούς και κατευθύνσεις για την προστασία και διαχείριση του περιβάλλοντος.

Δεν τροποποιεί τα ισχύοντα καθεστώτα προστασίας για τις περιοχές Natura 2000 και τις λοιπές προστατευόμενες περιοχές. Οι προβλέψεις προστασίας εξακολουθούν να ισχύουν πλήρως.

Παράλληλα, προβλέπονται σαφείς περιοχές αποκλεισμού και προϋποθέσεις χωροθέτησης για συγκεκριμένες κατηγορίες προστατευόμενων περιοχών.

Το νέο ΕΧΠ με λίγα λόγια

• Εντάσσει για πρώτη φορά οργανικά την εφοδιαστική αλυσίδα στον χωρικό σχεδιασμό.
• Δίνει προτεραιότητα στην οργανωμένη χωροθέτηση της βιομηχανίας και των logistics.
• Περιορίζει τη διάσπαρτη εκτός σχεδίου ανάπτυξη.
• Συνδέει τη βιομηχανική πολιτική με την βιώσιμη ανάπτυξη και την παραγωγική ανθεκτικότητα.
• Ενσωματώνει τις νέες ευρωπαϊκές προτεραιότητες για κρίσιμες πρώτες ύλες και στρατηγική αυτονομία.
• Δημιουργεί σαφέστερο και πιο σύγχρονο πλαίσιο χωρικής οργάνωσης της παραγωγής.

 13 ερωτήσεις – απαντήσεις για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα

1. Γιατί χρειαζόμαστε νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα;

Το προηγούμενο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο (2008), εγκρίθηκε σε μια εντελώς διαφορετική διεθνή, οικονομική και παραγωγική συγκυρία. Σήμερα η Ευρώπη και η Ελλάδα αντιμετωπίζουν νέες προκλήσεις: ενεργειακή ασφάλεια, κρίσιμες πρώτες ύλες, διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, πράσινη μετάβαση, τεχνολογικό μετασχηματισμό, διεθνή ανταγωνισμό και ανάγκη μεγαλύτερης παραγωγικής και στρατηγικής ανθεκτικότητας.

Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον, η βιομηχανία και η εφοδιαστική αλυσίδα δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως αποσπασματικές δραστηριότητες, αλλά ως κρίσιμες υποδομές για την οικονομική ανθεκτικότητα, την ανταγωνιστικότητα και τη στρατηγική αυτονομία της χώρας.

Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο προσαρμόζει τον χωρικό σχεδιασμό της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής στα νέα αυτά δεδομένα, με έμφαση στην οργανωμένη ανάπτυξη, την περιβαλλοντική προστασία και τη δημιουργία σύγχρονων παραγωγικών υποδομών.

2. Τι είναι το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα;

Πρόκειται για το βασικό εργαλείο με το οποίο καθορίζονται οι κατευθύνσεις, οι κανόνες και οι προτεραιότητες για την οργάνωση της βιομηχανικής και εφοδιαστικής δραστηριότητας στον εθνικό χώρο.

Το νέο ΕΧΠ διαμορφώνει το εθνικό χωρικό πρότυπο μέσα στο οποίο θα αναπτύσσονται οι παραγωγικές δραστηριότητες τα επόμενα χρόνια, με έμφαση στην οργανωμένη χωροθέτηση, στην περιβαλλοντική προστασία, και  στη μείωση της άναρχης εκτός σχεδίου ανάπτυξης.

3. Γιατί το νέο ΕΧΠ αντιμετωπίζει πλέον τη βιομηχανία και την εφοδιαστική αλυσίδα ως ενιαίο σύστημα;

Η εφοδιαστική αλυσίδα αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης παραγωγικής διαδικασίας και κρίσιμο παράγοντα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Η βιομηχανική δραστηριότητα συνδέεται άμεσα με δίκτυα χερσαίων και θαλάσσιων μεταφορών, εμπορευματικά κέντρα, ενεργειακές υποδομές και διεθνείς αλυσίδες διακίνησης προϊόντων και πρώτων υλών.

Για τον λόγο αυτό, το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο αντιμετωπίζει για πρώτη φορά τη βιομηχανία και την εφοδιαστική αλυσίδα ως ενιαίο παραγωγικό σύστημα στον χώρο. Ο χωρικός σχεδιασμός δεν αφορά πλέον μόνο τη μεμονωμένη εγκατάσταση παραγωγικών μονάδων, αλλά συνολικά την οργάνωση των αλυσίδων παραγωγής, αποθήκευσης, μεταφοράς και διανομής.

Η ενσωμάτωση της εφοδιαστικής αλυσίδας στο νέο ΕΧΠ ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες παραγωγικής ανθεκτικότητας, ασφάλειας εφοδιασμού, εξωστρέφειας και στρατηγικής αυτονομίας της χώρας και της ευρωπαϊκής οικονομίας.

4. Γιατί το νέο ΕΧΠ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην παραγωγική και εφοδιαστική ανθεκτικότητα της χώρας;

Η διεθνής αστάθεια και οι παγκόσμιες ανακατατάξεις των τελευταίων ετών ανέδειξαν τη σημασία της παραγωγικής βάσης, της ασφάλειας εφοδιασμού και των κρίσιμων υποδομών για την ανθεκτικότητα κάθε χώρας και δημοσιονομική σταθερότητα. Η πανδημία, η ενεργειακή κρίση και οι διεθνείς γεωπολιτικές ανακατατάξεις κατέδειξαν ότι ζητήματα όπως οι εφοδιαστικές αλυσίδες, οι πρώτες ύλες, η ενέργεια και οι μεταφορές δεν αποτελούν μόνο παράγοντες της ανάπτυξης, αλλά και πυλώνες στρατηγικής σημασίας και εθνικής ασφάλειας για τη χώρα μας.

Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον, η χωροθέτηση της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι καθοριστική για ενίσχυση την παραγωγικής ανθεκτικότητας, της ενεργειακής ασφάλειας, της διασφάλισης κρίσιμων εφοδιαστικών ροών και της στρατηγικής αυτονομίας της χώρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το νέο ΕΧΠ ενσωματώνει αυτές τις παραμέτρους στον χωρικό σχεδιασμό, αντιμετωπίζοντας τη βιομηχανία και την εφοδιαστική όχι αποσπασματικά, αλλά ως συνδεδεμένες κρίσιμες υποδομές οικονομικής και γεωοικονομικής ανθεκτικότητας.

5. Το νέο ΕΧΠ ενθαρρύνει τη διάσπαρτη εκτός σχεδίου βιομηχανική ανάπτυξη;

Η βασική κατεύθυνση του νέου ΕΧΠ είναι η σταδιακή μετάβαση από το μοντέλο της διάσπαρτης εκτός σχεδίου εγκατάστασης προς πιο οργανωμένες μορφές χωρικής ανάπτυξης της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Το σχέδιο αναγνωρίζει ότι σε αρκετές περιοχές της χώρας έχουν διαμορφωθεί συγκεντρώσεις παραγωγικών δραστηριοτήτων που απαιτούν πλέον πιο οργανωμένο χωρικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο λειτουργίας. Για τον λόγο αυτό δίνεται πλέον προτεραιότητα:

• σε οργανωμένους υποδοχείς,
• επιχειρηματικά πάρκα,
• περιοχές με θεσμοθετημένες χρήσεις,
• και μορφές οργανωμένης ή ενδιάμεσης χωρικής οργάνωσης.

Για την εκτός σχεδίου εγκατάσταση, προβλέπονται προϋποθέσεις χωρικής και περιβαλλοντικής συμβατότητας. Στόχος του νέου πλαισίου είναι η καλύτερη οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας, η μείωση των συγκρούσεων χρήσεων και η περιβαλλοντική εξυγίανση υφιστάμενων πιέσεων.

6. Ποια είναι η κατεύθυνση του νέου ΕΧΠ για τις μητροπολιτικές περιοχές της Αττικής και της Θεσσαλονίκης;

Η Αττική και η Θεσσαλονίκη συγκεντρώνουν ήδη πολύ μεγάλο μέρος της βιομηχανικής και εφοδιαστικής δραστηριότητας της χώρας και αντιμετωπίζουν σημαντικές χωρικές και περιβαλλοντικές πιέσεις.

Υπό το πρίσμα αυτό, το νέο ΕΧΠ υιοθετεί πιο σαφή και συγκροτημένη  κατεύθυνση ως προς τη διάσπαρτη εκτός σχεδίου ανάπτυξη και προτάσσει την οργανωμένη χωροθέτηση σε θεσμοθετημένες ζώνες, στον εκσυγχρονισμό υφιστάμενων υποδοχέων και στην εξυγίανση υφιστάμενων συγκεντρώσεων δραστηριοτήτων.

Η βασική επιδίωξη είναι η καλύτερη προστασία των μητροπολιτικών περιοχών από περαιτέρω άναρχη διάχυση δραστηριοτήτων και η ενίσχυση ενός πιο οργανωμένου και περιβαλλοντικά συμβατού προτύπου ανάπτυξης.

7. Πώς συνδυάζονται στο νέο ΕΧΠ η βιομηχανική ανάπτυξη και η περιβαλλοντική προστασία;

Βασική κατεύθυνση του νέου ΕΧΠ είναι ότι η οργανωμένη χωροθέτηση της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής αλυσίδας προτεραιοποιεί την προστασία του περιβάλλοντος. Η διάσπαρτη ανάπτυξη δραστηριοτήτων δημιουργεί πιέσεις, συγκρούσεις χρήσεων και δυσκολίες ελέγχου, ενώ οι οργανωμένοι υποδοχείς επιτρέπουν καλύτερο χωρικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό.

Το νέο πλαίσιο συνοδεύεται από Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και ενσωματώνει όρους, περιορισμούς και κατευθύνσεις για την προστασία και διαχείριση του περιβάλλοντος.

Στόχος του νέου ΕΧΠ είναι η καλύτερη οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας με σαφέστερους χωρικούς κανόνες, μεγαλύτερη περιβαλλοντική συμβατότητα και περιορισμό των συγκρούσεων χρήσεων.

8. Τι προβλέπεται για Natura και προστατευόμενες περιοχές;

Το νέο ΕΧΠ δεν τροποποιεί τα ισχύοντα καθεστώτα προστασίας για τις περιοχές Natura 2000 και τις λοιπές προστατευόμενες περιοχές. Όπου υφίσταται ειδικό καθεστώς προστασίας, αυτό εξακολουθεί να ισχύει πλήρως.

Παράλληλα, το πλαίσιο ενσωματώνει περιορισμούς, κατευθύνσεις και προϋποθέσεις χωροθέτησης, ενώ προβλέπονται σαφείς περιοχές αποκλεισμού για συγκεκριμένες κατηγορίες προστατευόμενων περιοχών, όπως ζώνες απολύτου προστασίας της φύσης, πυρήνες εθνικών δρυμών, υγρότοποι Ramsar, μικροί νησιωτικοί υγρότοποι και αρχαιολογικές ζώνες προστασίας Α’.

9. Τι γίνεται με την αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας;

Η αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας εξακολουθεί να προστατεύεται. Παράλληλα, το νέο ΕΧΠ αναγνωρίζει ότι ορισμένες δραστηριότητες συνδέονται λειτουργικά και παραγωγικά με την πρωτογενή παραγωγή και την τοπική αγροδιατροφική οικονομία, όπως μονάδες μεταποίησης αγροτικών προϊόντων, τυροκομεία, οινοποιεία, ελαιοτριβεία, σφαγεία και συναφείς δραστηριότητες.

Για τις περιπτώσεις αυτές προβλέπεται ειδικότερη αντιμετώπιση, με όρους και προϋποθέσεις που λαμβάνουν υπόψη τη σχέση τους με την αγροτική παραγωγή, τη χωρική συμβατότητα και την προστασία της γεωργικής γης.

10. Πώς αντιμετωπίζει το νέο ΕΧΠ τις πιθανές συγκρούσεις μεταξύ βιομηχανίας, τουρισμού και άλλων χρήσεων;

Ο χωροταξικός σχεδιασμός έχει ακριβώς ως στόχο τη διασφάλιση συμβατότητας μεταξύ διαφορετικών χρήσεων και δραστηριοτήτων, ώστε η ανάπτυξη να γίνεται με σαφείς κανόνες και ισορροπία στον χώρο.

Tο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προχωρά, για πρώτη φορά παράλληλα και συντονισμένα, στην αναθεώρηση Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων, ώστε να διασφαλιστεί η μεταξύ τους εναρμόνιση και η αποφυγή αντικρουόμενων κατευθύνσεων και χρήσεων γης.

Στο πλαίσιο αυτό, το νέο ΕΧΠ για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα λαμβάνει υπόψη:

• τη φυσιογνωμία κάθε περιοχής,
• τις τουριστικές δραστηριότητες,
• την προστασία του περιβάλλοντος,
• τις παραγωγικές ανάγκες,
• και τις λοιπές χρήσεις γης.

Στόχος είναι ένα πιο συνεκτικό και οργανωμένο μοντέλο χωρικής ανάπτυξης, που αποφεύγει τη λογική της άναρχης ή ασύμβατης εγκατάστασης δραστηριοτήτων.

11. Τι θα ισχύσει για τα νησιά;

Ο νησιωτικός χώρος παρουσιάζει ιδιαίτερη περιβαλλοντική και χωρική ευαισθησία, αλλά και ειδικές ανάγκες που συνδέονται με τον εφοδιασμό και την τοπική οικονομία. Για τον λόγο αυτό, το νέο ΕΧΠ δίνει ιδιαίτερη έμφαση:

• στην προστασία της φυσιογνωμίας των νησιών,
• στην αποφυγή ασύμβατων χρήσεων και
• στην κάλυψη βασικών παραγωγικών και εφοδιαστικών αναγκών, με όρους χωρικής και περιβαλλοντικής συμβατότητας.

12. Το ΕΧΠ εξειδικεύεται μόνο στις μεγάλες επενδύσεις και επιχειρήσεις;

Το νέο ΕΧΠ αφορά συνολικά την οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας και της εφοδιαστικής αλυσίδας στον εθνικό χώρο.

Το Πλαίσιο καλύπτει μεγάλες βιομηχανικές επενδύσεις, μικρομεσαίες μεταποιητικές επιχειρήσεις, αγροδιατροφικές δραστηριότητες, logistics, οργανωμένους υποδοχείς, αλλά και υφιστάμενες συγκεντρώσεις παραγωγικών δραστηριοτήτων.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, η οποία αποτελεί βασικό τμήμα της ελληνικής παραγωγικής βάσης και της περιφερειακής οικονομίας.

Βασική επιδίωξη είναι η ύπαρξη σαφέστερων και πιο συνεκτικών κανόνων χωρικής οργάνωσης για το σύνολο της παραγωγικής οικονομίας, με μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, καλύτερη περιβαλλοντική οργάνωση και πιο οργανωμένο πλαίσιο ανάπτυξης.

13. Ποια είναι η προστιθέμενη αξία για τον πολίτη και τις τοπικές κοινωνίες;

Το νέο ΕΧΠ επιδιώκει μια πιο οργανωμένη και προβλέψιμη ανάπτυξη της παραγωγικής δραστηριότητας, με σαφέστερους χωρικούς κανόνες και προστασία περιοχών λόγω φυσικού περιβάλλοντος ή κοινωνικοοικονομικών δεδομένων.

Η βασική κατεύθυνση του πλαισίου είναι η ενίσχυση οργανωμένων μορφών χωροθέτησης, αντί της διάσπαρτης και αποσπασματικής εγκατάστασης δραστηριοτήτων.

Στόχος είναι η μείωση των συγκρούσεων χρήσεων, η καλύτερη περιβαλλοντική οργάνωση, η προστασία της φυσιογνωμίας των περιοχών και η δημιουργία σαφέστερων κανόνων για πολίτες, επιχειρήσεις και τοπικές κοινωνίες.