Συνέδριο ΝΔ: Μήνυμα συσπείρωσης αλλά και κριτική με το βλέμμα στις εκλογές του 2027

Με πολιτικό σύνθημα «Μαζί για την Ελλάδα του 2030», το 16ο Τακτικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας ολοκληρώθηκε στο Metropolitan Expo, του ομίλου Κοπελούζου,  όπου πραγματοποιήθηκε από τις 15 έως τις 17 Μαΐου 2026. Η τελευταία ημέρα είχε καθαρά πολιτικό και οργανωτικό χαρακτήρα με ομιλίες συνέδρων, παρεμβάσεις ευρωπαίων αξιωματούχων, ανάγνωση συμπερασμάτων, τοποθέτηση του Θεόδωρου Ρουσόπουλου και καταληκτική ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Από τις 09:00 έως τις 11:00, οι σύνεδροι τοποθετήθηκαν στη θεματική ενότητα «2030: Η Ελλάδα Δυνατή, η Νέα Δημοκρατία Μπροστά». Το κεντρικό μήνυμα που αναδείχθηκε ήταν ότι η ΝΔ θέλει να μετατρέψει το συνέδριο όχι μόνο σε κομματική διαδικασία, αλλά σε αφετηρία προγραμματικής και εκλογικής κινητοποίησης. Στο επίκεντρο των παρεμβάσεων βρέθηκαν η οικονομία, η κοινωνική πολιτική, η υγεία, οι νέοι, το ψηφιακό κράτος, η τεχνητή νοημοσύνη, η παιδεία, η ασφάλεια, η άμυνα και η ανάγκη πολιτικής σταθερότητας.

Ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, Θεόδωρος Ρουσόπουλος, συμπύκνωσε το κλίμα των συνέδρων λέγοντας ότι το τριήμερο γέμισε με «ιδέες, προτάσεις, κριτική». Ζήτησε όμως να κλείσει ο κύκλος της εσωτερικής συζήτησης και να δοθεί βάρος στον «έναν και μοναδικό στόχο»: την καλύτερη Ελλάδα του αύριο και τις επόμενες εκλογές. Με σαφή αναφορά στην ανάγκη ενότητας, τόνισε ότι όλοι, «παρόντες και απόντες», έχουν προσφέρει στην παράταξη και κάλεσε όσους συνεχίζουν τη μάχη να κοιτάξουν μπροστά και να δώσουν το χέρι ο ένας στον άλλον.

Στις τοποθετήσεις της τελευταίας ημέρας κυριάρχησε και η αποτίμηση της επταετίας διακυβέρνησης. Ο Ρουσόπουλος μίλησε για επτά βασικές «κατακτήσεις». Την επαναφορά της Ελλάδας στην αξιοπιστία, την οικονομική σταθερότητα και επενδυτική βαθμίδα, την ενίσχυση της εθνικής ισχύος, τη διαχείριση διεθνών κρίσεων, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την αναβάθμιση του διεθνούς κύρους της χώρας και την αποκατάσταση της εθνικής αυτοπεποίθησης.

Παράλληλα, οι εργασίες της ημέρας έδειξαν ότι η ΝΔ επιχειρεί να συνδέσει την κομματική της βάση με έναν νέο κυβερνητικό οδικό χάρτη. Οι προτεραιότητες που αναδείχθηκαν για την «Ελλάδα του 2030» ήταν περισσότερες επενδύσεις, καλύτεροι μισθοί, ισχυρότερη μεσαία τάξη, στήριξη οικογένειας και νέων, αποτελεσματικότερο και πιο ψηφιακό κράτος, σύγχρονη παιδεία, ισχυρή άμυνα και πολιτική σταθερότητα.

Η ευρωπαϊκή διάσταση ήταν επίσης έντονη. Στην τελευταία ημέρα προβλέφθηκαν μηνύματα της Ρομπέρτα Μέτσολα και του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ενώ ακολούθησαν οι ομιλίες του Απόστολου Τζιτζικώστα, της Ντολόρς Μοντσεράτ και της Αννίτας Δημητρίου. Ο Τζιτζικώστας στάθηκε στην ανάγκη η Ελλάδα να έχει «πυξίδα» σε μια εποχή μετάβασης, υποστηρίζοντας ότι από το 2019 η χώρα «έκανε άλματα» και απέκτησε ισχυρότερη φωνή στην Ευρώπη.

Στο κλείσιμο του συνεδρίου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε ευθέως τον εκλογικό ορίζοντα του 2027. Ξεκαθάρισε ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν το 2027 και παρουσίασε ως κεντρικό στόχο την τρίτη συνεχόμενη κυβερνητική θητεία της ΝΔ. Υποστήριξε ότι η χώρα χρειάζεται «σταθερότητα, συνοχή, συνέχεια και συνέπεια» και συνέδεσε την επόμενη κάλπη με την πορεία προς την «Ελλάδα του 2030».

Ο πρωθυπουργός επιχείρησε να μετατρέψει το συνέδριο σε αφετηρία πανστρατιάς. Ανέφερε ότι στις συζητήσεις του με στελέχη και συνέδρους είδε υπερηφάνεια για όσα έγιναν, αλλά και «υγιή προβληματισμό» για αστοχίες. Στο ίδιο πλαίσιο, κάλεσε τα στελέχη να μη μείνουν στην εσωκομματική αίθουσα, αλλά να βγουν στην κοινωνία, θέτοντας ως πολιτικό στοίχημα μια τρίτη τετραετία που, όπως είπε, δεν έχει προηγούμενο στην ελληνική πολιτική ιστορία.

Κριτική και προειδοποίηση για φθορά, απόσταση από την κοινωνία και ανάγκη αυτοδιόρθωσης
Πίσω από το μήνυμα ενότητας και συσπείρωσης, το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας είχε και έντονο στοιχείο εσωτερικής κριτικής. Δεν ήταν μια κριτική που πήρε τη μορφή ανοιχτής αμφισβήτησης της ηγεσίας, αλλά περισσότερο μια προειδοποίηση ότι η κυβερνητική φθορά υπάρχει, ότι η κοινωνία στέλνει μηνύματα και ότι το κόμμα δεν μπορεί να πορευτεί προς τις εκλογές του 2027 θεωρώντας δεδομένη την πολιτική του κυριαρχία.

Το βασικό σημείο της κριτικής ήταν ότι η ΝΔ δεν πρέπει να κοιτά μόνο τη διαφορά της από τον δεύτερο ή τον τρίτο στις δημοσκοπήσεις. Η εικόνα αυτή, όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά από το Νίκο Δένδια, δεν αρκεί για εφησυχασμό, καθώς τα σημερινά ποσοστά υπολείπονται των μεγάλων νικών του 2019 και του 2023. Η αναφορά του ότι οι ευρωεκλογές λειτούργησαν ως «καμπάνα κινδύνου» συμπύκνωσε την αγωνία ενός τμήματος της παράταξης: ότι ένα μέρος των ψηφοφόρων της ΝΔ δεν έχει μετακινηθεί απαραίτητα σε άλλο κόμμα, αλλά έχει αποστασιοποιηθεί, έχει γίνει πιο απαιτητικό και ζητά «περισσότερα, ταχύτερα, καλύτερα».

Η κριτική αφορούσε επίσης τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η εξουσία. Από το βήμα του συνεδρίου ακούστηκαν αιχμές για τον κίνδυνο κυβερνητικής αυτάρκειας, τεχνοκρατικής κλειστότητας και απομάκρυνσης από την κομματική βάση. Η φράση περί «περίκλειστων καγκελαριών των τεχνοκρατών» εξέφρασε ακριβώς αυτή την ανησυχία: ότι ένα κόμμα εξουσίας, όταν κυβερνά για πολλά χρόνια, μπορεί να αρχίσει να ακούει λιγότερο την κοινωνία, τα στελέχη του και τους βουλευτές του.

Σε αυτό το πλαίσιο, αρκετές παρεμβάσεις δεν περιορίστηκαν στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου, αλλά έθεσαν θέμα πολιτικής συμπεριφοράς και ύφους. Η ΝΔ παρουσιάστηκε από στελέχη της ως κόμμα μετριοπάθειας, ευπρέπειας και επιχειρημάτων, με την επισήμανση ότι δεν πρέπει να υιοθετεί λαϊκισμό, ύβρεις, φανατισμό ή κραυγές. Η συγκεκριμένη αναφορά είχε ιδιαίτερη σημασία, γιατί παρέπεμπε όχι μόνο στην αντιπαράθεση με την αντιπολίτευση, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο η κυβερνητική παράταξη πρέπει να διαχειρίζεται την ισχύ της.

Άλλη πλευρά της κριτικής ήταν η σχέση της ΝΔ με κοινωνικές ομάδες που την στήριξαν στις προηγούμενες εκλογές. Στο συνέδριο αναδείχθηκε η ανάγκη να ξαναχτιστούν γέφυρες με τη μεσαία τάξη, τους μισθωτούς, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους αγρότες, τους ευάλωτους και όσους αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Το μήνυμα ήταν ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν αρκεί να παρουσιάζονται ως τεχνικό σχέδιο· πρέπει να γίνονται κατανοητές, να εξηγούνται και να παράγουν απτό αποτέλεσμα στην καθημερινότητα.

Η κριτική είχε και καθαρά εσωκομματική διάσταση. Οι απουσίες των Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, αλλά και οι αναφορές κορυφαίων στελεχών στην ανάγκη «πανστρατιάς», ανέδειξαν ότι η ενότητα της παράταξης δεν θεωρείται αυτονόητη. Το συνέδριο λειτούργησε έτσι και ως προσπάθεια να κλείσει ένας κύκλος εσωστρέφειας, παραπόνων και «μουρμούρας» που είχε προηγηθεί στο εσωτερικό της ΝΔ.

Χαρακτηριστικό είναι ότι η ηγεσία του συνεδρίου προσπάθησε να εντάξει την κριτική μέσα σε ένα πλαίσιο δημιουργικού προβληματισμού. Ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος είπε ότι η ΝΔ «δεν φοβάται την κριτική» όταν αυτή προέρχεται από γνήσιο ενδιαφέρον για τον τόπο, ζητώντας όμως να μη μετατραπεί σε «φωτοβολίδες εντυπωσιασμού». Με αυτόν τον τρόπο επιχειρήθηκε να δοθεί νομιμοποίηση στην αυτοκριτική, αλλά ταυτόχρονα να μπουν όρια ώστε να μην εξελιχθεί σε ανοιχτή εσωστρέφεια.

Στην τελευταία ημέρα, η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κινήθηκε ακριβώς πάνω σε αυτή τη γραμμή αναγνώριση ότι υπάρχουν δυσκολίες και αστοχίες, αλλά ταυτόχρονα κάλεσμα σε ενότητα, δράση και εκλογική ετοιμότητα. Ο πρωθυπουργός επιχείρησε να μετατρέψει την κριτική σε κίνητρο επανεκκίνησης, λέγοντας ότι η ΝΔ πρέπει να συνεχίσει με σταθερότητα, συνέπεια και καθαρό σχέδιο μέχρι τις κάλπες του 2027.